آن نخل به خون طپیده را، میبوسید آن مشک ز هم دریده را میبوسید خورشید، کنار علقمه خم شده بود دستانِ ز تن بریده را میبوسید!
محمدرضا سهرابینژادمحمدرضا سهرابینژادمحمدرضا سهرابینژادمحمدرضا سهرابینژاد