آمد در آغوش علی از ماه زیباتر

آمد در آغوش علی از ماه زیباتر
دور و بر گهواره‌اش برپا شده محشر 

ذکر لب خورشید شد؛ ماه بنی هاشم
ترسیم شد ذکر «دخیلک» بر تن گوهر

پشت و پناهش آمده با اشتیاق امشب
زینب خبر آورده، شد اُم البنین مادر

قنداقه‌اش دور سر اربابمان چرخید
اصل «ولایت» شد برایش اولین باور

دلگرمیِ روز مبادای حسین آمد
زهرای مرضیه ندارد غصه‌ای دیگر

ربّ الأدب بود و سرِ تعظیم خم می‌کرد
پیش حسین بن علی؛ آن سید و سرور

در هر دو عالم در شجاعت نیست مانندش
در معرکه کافیست یک عباس و یک لشکر

باب الحوائج بودنش سائل به بار آورد
حاجت‌روا کرده ست حتی لحظه‌ی آخر

ساقیِ با غیرت، علمدارِ سپاه حق
از با وفایانِ جهان شد برتر و سرتر!