آسمان خم شده تا بوسه زند مویش را

    آسمان خم شده تا بوسه زند مویش را
ماه دیدست در آیینۀ او رویش را

تشنه لب آمده آورده به قربانگاهت
گردن عاشق هفتاد و دو آهویش را

لاله با یاد تو از جام تهی می‌نوشد
چشم نرگس به تو مدیون شده سوسویش را

آسمان مشک به دندان مهی خواهد داد
که زمین پل زده بر دجله دو بازویش را

خنجر و حنجره سرخ تو...وا فریادا
آه ای خاک به ما هم برسان بویش را

ماه در کاسۀ خون...خون خدا در صحرا
آسمان آمده تا بوسه زند مویش را