یا بر سر من از سر نی سایبانبده

یا بر سر من از سر نی سایبانبده
یا بر بلندْ نیزه مرا آشیانبده

با گیسوی رها شده در دست بادها
از نی مسیر قافله ات را نشانبده

جانم به لب رسیده ولی جاننداده ام
گفتم به دل که صبر کن و امتحانبده

نیزه سوار گشته ای و تند می‌روی
جا مانده ام برای رسیدن زمانبده

پایم دگر برای خودم نیست,باغبان
بر ساقه های مرده‌ی من باز جانبده

«خون» تو و «حجاب» من ارکانکربلاست
کشتی به گل نشسته مرا بادبانبده