نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده
کودکانی عاشق و دلداده پروردم حسین تا جوان گشتند قربان تو آوردم حسین شیرشان دادم که شیر کربلای تو شوند هر دو را نذر علی اکبرت کردم حسین گر چه ناقابل ترینهای دو طفل زینبند اذن تو درمان بود بر قلب پر دردم حسین داغ تو در پیش مظلومی تو هیچ است هیچ من پریشان تو بین قوم نا مردم حسین کودکانم جای خود,گر رخصتی بر من دهی سینه و و سپر دور تو می گردم حسین غیرت این دو ز جنس غیرت سقای توست هر دو را رزمنده راه تو پروردم حسین در وجود این دو صبر و طاقت این درد نیست بنگردند از کینه نیلی چهره زردم حسین
هنوز نظری ثبت نشده