کاش آن زمان سرادق گردون نگون شدی

    کاش آن زمان سرادق گردون نگون شدی

وین خرگه بلند ستون، بی ستون شدی

 

کاش آن زمان در آمدی از کوه تا به کوه

سیل سیه که روی زمین قیرگون شدی

 

کاش آن زمان ز آه جهان سوز اهل بیت

یک شعله برق خرمن گردون، دون شدی

 

کاش آن زمان که این حَرَکت کرد آسمان

سیماب‌وار گوی زمین بی سکون شدی

 

کاش آن زمان که پیکر او شد درون خاک

جان جهانیان همه از تن برون شدی

 

کاش آن زمان که کشتی آل نبی شکست

عالم تمام غرقۀ دریای خون شدی

 

آن انتقام، گر نفتادی به روز حشر

با این عمل معاملۀ دهر چون شدی؟

 

آل نبی چو دست تظلم برآورند

ارکان عرش را به تلاطم درآورند