مدینه باز پر از آیههای نورانی است
حریم وحی ز انوار حق چراغانی است
بلور نور به سقف فلک مگر بستند
که این فضای مقدّس همیشه نورانی است
نسیم بال ملائک نوید میبخشد
که فصل رویش گل لحظههای روحانی است
گلی به گلشن سرسبز وحی روئیده است
که کار پیک امین خدا گل افشانی است
به دست هادی دین، جلوهگر شده ماهی
که روی انورش آئینهای ز حیرانی است
به پاس مقدم این عسکری لقب امشب
به عرش و فرش خدای کریم مهمانی است
به آیه آیه ی رویش فروغ توحید است
به جلوه جلوه ی او جلوههای قرآنی است
خداست با خبر ازجلوه ی خدادادش
مگو که منزلت و قدر او سلیمانی است
کلیم خادم این مکتب پر از نور است
مسیح در بر او کودکی دبستانی است
جلال و منزلت اوست حیدری، اما
شکوه فاطمی او، شکوه رحمانی است
هر آن کسی که نصبیی نبرد از مهرش
به روز حشر نصیب دلش پشیمانی است
فروغ دیده ی این آفتاب هستی بخش
شهاب شبشکن آسمان ظلمانی است
بخوان دعای فرج را ظهور نزدیک است
گمان مدار که غیبت همیشه طولانی است
مپرس از چه «وفایی» دوباره گریان شد
که آسمان نگاهم ز شوق بارانی است
هنوز نظری ثبت نشده