قَتلِ شَهیدِ عشق نه کارِ خَدنگ بود

قَتلِ شَهیدِ عشق نه کارِ خَدنگ بود
دنیا برای شاهِ جَهاندار تَنگ بود

عصفور هر چه باد، هم آورد باز نیست
شَهباز را زِ پَنجهء عصفور نَنگ بود

آئینه خود زِ تابِ تَجلّی بِهم شِکست
گیرَم که خَصم را دلِ پُر کینه سَنگ بود

نیرو از او گرفت بر او آخت تیغِ کین
قُومی که با خدای مُهیّای جَنگ بود

عَهدِ اَلست اگر نَگرفتی عِنانِ او
شَهدِ بَقا به کامِ مُخالف شَرنگ بود

از عشق پُرس حالَتِ جانبازی حسین
پای بُراقِ عَقل در این عَرصه لَنگ بود

اَحمد اگر به ذروهء قُوسین عُروج کرد
مِعراجِ شاهِ دین، به سُوی خَدَنگ بود