سلام ما به شهیدی! که عشق، زنده از اوست

    سلام ما به شهیدی! که عشق، زنده از اوست

کسی که خون خدایش دویده در رگ و پوست

 

سلام ذات خدا و‌آن‌ چه آفریده خدا

بر او! که آبروی عالمی ز خون گلوست

 

سلام ما به شهیدی! که «سیّد‌الشّهدا»ست

خدا جلال و علی صولت و محمّد خوست

 

ملائک از سر هر مو کنند تمجیدش

که حمد و شکر خدایش روان ز هر سر موست

 

تمام هستی من «یا حسین» می‌گویند

نه من، خدای هم از او نداشت، بهتر دوست

 

ز زخم حنجرۀ خون‌چکان و عطشانش

بلند، زمزمۀ «لا اِلهَ اِلّا هُو»ست

 

عزیز فاطمه را آه! کز قفا کشتند

نه بس به تیغ، به انواع قتل‌ها کشتند