زخم بی بهبود ما را یک نگاهت لازم است

زخم بی‌بهبود ما را یک نگاهت لازم است
آسمان تار ما را روی ماهت لازم است

ما در این شهر هوس مجروح زخم فتنه‌ایم
شانه‌ی زخمی ما را تکیه گاهت لازم است

بی‌پناهان شب یلدای عصر انتظار
حس تنهایی ما را جان پناهت لازم است

تا نسوزیم از تبِ سرمای بی داد گناه
گرمیِ دنیای ما را سوز آهت لازم است

ما غریب افتاده ایم از مکتب صبح شما
ناتمامی شب ما را پگاهت لازم است

احسَنُ الحال دلم بسته به چشمان شماست
حال بد را گوشه‌ی چشم سیاهت لازم است

سیصد و چندی نفر را چند تن مانده هنوز؟ 
هرج و مرج شهر را زنگ سپاهت لازم است