روشن آن چشم که در سوگ تو پُر نم باشد

روشن آن چشم که در سوگ تو پُر نم باشد
دلربا، نرگس این باغ به شبنم باشد

تا بدانند کجا بزم عزای تو به پاست
دود آه دل عشاق تو پرچم باشد

دل، حسینیه؛نفس،نوحه؛تپش،سینه‌زنی‌است
دم بگیریم که عمر همه این دم باشد

به خدای حرم و کعبه قسم! ای حُجاج!
هر که مُحرم به محرم شده، مَحرم باشد

آن که دارد غم عشق تو ندارد غم هیچ
که نشاط دل عالم، همه زین غم باشد

خانۀ تنگِ دلم نیست شبی بی‌مهمان
لحظه‌ای نیست که دل بی‌غم و ماتم باشد

مطلع «صائب تبریز» به یادم آمد
آن که در طرزخود استاد مسلم باشد:

گر صفای حرم کعبه به زمزم باشد
زمزم اهل صفا دیدۀ پُر نم باشد