دلم بد شد اما رهایش نکردی

    دلم بد شد اما رهایش نکردی

تو از بین خوبان جدایش نکردی

 

مُحرّم رسید و غلام تو برگشت

نظر بر دل بی‌­وفایش نکردی

 

چرا برنگردد مگر با نگاهی

تو بند محبت به پایش نکردی؟

 

شده کفشدار دم درب هیئت

تو دیگر چه کاری برایش نکردی؟

 

نیامد کسی روضه بی­ دعوت تو

نیامد کسی تا صدایش نکردی

 

نشد کعبه هم دامنت را بگیرد

شدی کعبه و اعتنایش نکردی

 

چرا سهم میخانه‌­ات تشنگی شد؟

مگر پیش رودی بنایش نکردی؟

 

چه دارد دلم توشه از زندگانی

اگر راهی کربلایش نکردی