در زمین کربلا تا پا گذاشت

در زمین کربلا تا پا گذاشت
نقشی از خورشید در آن جا گذاشت

دشت شد از هر نگاهش لاله زار
اشک داغش پا چو در صحرا گذاشت

دست شب را مثل روز از پشت بست
پرتو رویش به هر جا پا گذاشت

با ورود خود به دشت کربلا
هر نگاهی را به حیرت وا گذاشت

همزمان با انقلاب سرخ خویش
در زمین، مهر جهان آرا گذاشت

آفتابی را پی روشنگری
پیش پای مردم دنیا گذاشت

بهتر از آیینه‌ی خورشید بود
آن چه در پیدا و ناپیدا گذاشت