ای مه ده چهار من، ای گل من بهار من

ای مه ده چهار من، ای گل من بهار من 
نام گلت شعار من ، باغ و بهار من بیا

نور مه امامتی،بر همگان کرامتی
سرو به قد و قامتی،دارو ندار من بیا

ای که مهی به هر کران،هم به حجاز و جمکران
مخزن جود بی کران ،ای تو نگار من بیا

شانه‌ی زلف و موی تو،عاشق خال روی تو
مست ز عطر و بوی تو،این دل زار من بیا

ای گل ناز نرگسم ،بین که چگونه بی کِسم
کاش شوی تو مونسم،چاره ی کار من بیا

نور تو نور سرمدی،ای گل باغ احمدی 
دسته گل محمدی،یاور و یار من بیا

پرده گشای از کَرم ،تکیه بزن تو بر حرم
پای به دیده‌ی ترم،نِه تو قرار من بیا

آب زدیم راه را ،بنده شدیم شاه را
خیره شدیم چاه را، شاه کبار من بیا

جاده‌ی گشته پر ز گل ،فرش ره تو عقل کل
خاک تو هادی سُبُل، ایل و تبار من بیا 

کاش بیایی از سفر ،چاره شوی تو کار را
زنی به خرمن عدو ،شعله‌ی ذوالفقار را