اگر زبان بگشایی فصاحت پدری را

اگر زبان بگشایی فصاحت پدری را
به لکنت آوری از نکته ای زبان دَری را

جهان عاشق رویت که سر ز پا نشناسد
برای روز قیامت گذار جلوه‌گری را

شکر فشانی"احلی من العسل" که سرودی
کشانده است به تاریخ کربلا "طبری" را

تو "قاسمی" و قسم بر علیّ اکبر لیلا
که دیده اند به روی تو هم پیامبری را

نقاب باز کن از رخ که آفتاب ببیند
در آسمان ولایت ستاره سحری را

وداع دیدنیت با عمو به چشم کشیده
شکوه و الفت دیرینه‌ی پدر-پسری را

دمی که شد تن پاک تو پایمال ستوران
مخدرات چشیدند طعم خونجگری را