یک غنچه شکوفا نشود تا تو نیایی

(یک غنچه شکوفا نشود تا تو نیایی)۲
(هرگز گره‌ای وا نشود تا تو نیایی)۲
یک باغ شکوفا نشود تا تو نیایی
(خندان لبِ زهرا نشود تا تو نیایی)۲

(در کنجِ دلم جز تو کسی خانه ندارد)۲
کس خانه در این گوشه‌ی ویرانه ندارد

آقا به کجایی...

(شادی ز جهان رفته ولی با تو بیاید)۲
عشقِ ابدی و ازلی با تو بیاید
(آرامِشِ بین المللی با تو بیاید)۲
(ای عِدلِ علی، عَدلِ علی با تو بیاید)۳

عمری‌ست که در غوطه‌ی عشقت به گدازیم
(هرکس به کسی نازد و ماهم به تو نازیم)۳

ای گمشده‌ی مردمِ عالم به کجایی؟
کِی از مَهِ رخساره‌ی خود پرده گشایی
(ما ریزه‌خوریم و تو ولی نعمتِ مایی)۲
هر جمعه که آید به امیدم که بیایی

آقا به کجایی...

****

(مگر به کربلا کفن به غیرِ بوریا نبود؟)۲
مگر حسینِ تشنه لب، عزیزِ مصطفی نبود؟

حسینِ من، حسینِ من...

چه کربلاست که عالم به هوش می‌آید
هنوز ناله‌ی زینب به گوش می‌آید

چه کربلاست که هر عقل مات و حیران است
هنوز پیکرِ شَه زیرِ سمِ اسبان است

(چه کربلاس که کانونِ عشق و احساس است)۲
هنوز تیر نشسته به چشمِ عباس است