نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
یک دوراهی هست هِی ما را مردّد میکند
[ روح الله بهمنی ]- 200+
- 1
- 0
یک دوراهی هست، هِی ما را مردّد میکند در میانِ دو حرم دل رفت و آمد میکند مثل اینکه شهریار آنجاست، میخوانَد هَمی یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حسینون پرچمی این حسن یا این حسین، این یا که تکرارِ علیست؟ حیرتِ آیینه یعنی وقتِ دیدارِ علیست تیغِ او تیغِ علی و کارِ او کارِ علیست جانِ عزرائیل در دستِ علَمدارِ علیست بیرقی دارد که نقشش شد شعارِ عالَمی یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حسینون پرچمی تا زره را میکِشد بر شانه محکم میکند تا که ابرو را زمانِ رزم دَرهم میکند چیست لشکر؟، کوه از هولش کمر خَم میکند یا که عزرائیل در پیشش مُجسّم میکند آمده تا جابهجا گردد هر زیر و بَمی یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حسینون پرچمی یک قدم کوبیدی و هفت آسمانها ریختند یک علَم کوبیدی و هِی کهکشانها ریختند ضربِ شستِ توست یا آتشفشانها ریختند؟ مصرعی خواندی رجز، سیف و سَنانها ریختند این به مولا رفته، دارد ضربههای محکمی یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حسینون پرچمی جذبِ تو جِبریل تا شد، شَهپَرش بر باد رفت خواست نزدیکت شود، خاکسترش بر باد رفت هر سلحشوری که آمد یا سرش بر باد رفت یا که تیغت چرخ خورد و لشکرش بر باد رفت شاهبازِ کربلایی، شهریارِ علقمی یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حسینون پرچمی تا که گیسو را کمی در پیچ و تاب انداختی شام را گویا به جانِ آفتاب انداختی برکهای رفتی و عکست را به آب انداختی یا که عکس مرتضیٰ را بینِ قاب انداختی ماهِ بیتکرارِ ما، تکرارِ اسمِ اعظمی یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حسینون پرچمی شانهات نازَم که جای دستهای زینب است تا تویی بالاترین مَحمِل برای زینب است روی زانوی تو تنها رَدّ پای زینب است هر دلی که گفت یا عبّاس، جای زینب است کور میسازد نگاهت چشمِ هر نامَحرمی یِل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز حسینون پرچمی ***** نازِ مجنون را اگر در کوی لیلا میکِشند نازِ دستانِ تو را دستانِ زهرا میکِشند آشِ نذریِ تو را هم ارمنیها میکِشند در جوارت منّتِ بیچارهها را میکِشند هر که شد مستِ حسن، بدجور بدمستِ تو شد کوچه بنبستِ حسن شد، کوچه بنبستِ تو شد بعدِ غوغای جَمَل دستِ حسن، دستِ تو شد فاطمه هستِ حسن شد، فاطمه هستِ تو شد مَشک وقتی میچکد، تَقدیر میریزد بههم حق بِده این چشمها را تیر میریزد بههم دختران را بعدِ تو زنجیر میریزد به هم بر زمین افتادهای، بدجور آقا دَرهمی