یل غیرت و ایثار و وفایی که پیمبر به تو نازد

یل غیرت و ایثار و وفایی که پیمبر به تو نازد
تو با بی دستی خود دست خدایی که علی ساقی کوثر به تو نازد

تویی عبّاس که صدیقه‌ی اطهر به تو نازد
حسن آن حجّت داور به تو نازد

تو همان یار حسینی که حسین ابن علی در صف محشر به تو نازد
تو همان میر سپاهی که همانا علی اکبر به تو نازد

تویی آن ساقی بی آب که حتّی علی اصغر به تو نازد
پسر ام بنین هستی و بیش از همه مادر به تو نازد

که تو کردی یه صف کرب و بلا یاری مصباح هدی
(تو همان ماه بنی هاشمی و شان شهدایی)۲

تو به دریای عطش با جگر تشنه‌ی خود آب بقایی
تو کنار حرم خون خدا صاحب ایوان طلایی

تو به بی دستی خود از همگان عقده گشایی
تو فراتر ز تمام شهدا روز جدایی

حرمت علقمه خود کرم ارباب دعایی
به حسین جگر فاطمه تو خون خدایی

ز خدا صاحب لطف کرم جود سخایی
تو همان باب حوائج تو همان بحر عطایی

تو امید همه عالَم تو چراغ ره مایی
تو علمداری و فرمانده‌ی کلّ شهدایی
چه شود دست بگیری ز کرم نوکر ما را