یل بالا بلنده کربلا

یَلِ بالا بلندِ کربلا 
مَهِ گیسو کمندِ کربلا 
سَلامُ الله عَلیٰ امیرِ عشق 
تویی حلوایِ قندِ کربلا 

(اَلا یا اَیُّهَا السّاقی، به غمِ تو دچارم)۲ 
به جز وصلِ نگاهِ تو، به دل حسرت ندارم 
(شده‌ام میثمِ عشقت، بِکِش من را به دارَم)۲ 

فارَسُ‌العَرَب عباسه، با ادب عباسه
 با نَسَب عباسه، یا ابوفاضل 

تیغه‌یِ دو لب عباسه، با ادب عباسه 
ماهِ شب عباسه، یا ابوفاضل 

یا ابوفاضل، یا ابوفاضل  ...

*****

شده عازم به سویِ دشمنان 
قمری از امیرِ مؤمنان 
(زده نعره أَنَا ابْنُ الْمُرْتَضَىٰ)۲
(شده لرزان زمین و آسمان)۲ 

(اَلا یا اَیُّهَا السّاقی، بنازم نازِ شَستَت)۲
متحیر شده لشکر، همه از ضربِ دَستَت
(چه نبردی، چه غوغایی
 جهان، مبهوت و مَستَت)۲

صاحب عَلَم عباسه، با هنر عباسه 
با جَنَم عباسه، یا ابوفاضل 

سایه‌یِ رو سر عباسه، با هنر عباسه 
شیرِ نَر عباسه، یا ابوفاضل