یارب بده تا لحظه‌ی دیدار فرصت را

یا رب بده تا لحظه‌ی دیدار فرصت را
روزیِ ما کن دیدن آن ماه طلعت را

حد اقل حالا که موی ما زمستانی‌ست
پایان بده این روزهای سختِ غیبت را 

چه العجل‌ها در کنار خوب‌ها گفتی 
در صبح وصلت متصل کن صبح هیئت را 

در گور باید برد شاید آرزوها را 
در خواب باید دید شاید روی حضرت را 

آقای من گل‌های باغت یک به یک پژمرده گردیدند
اما نمی‌گیریم ما از مرگ عبرت را 

ماتم‌کده گشتیم از داغ عزیزانت
لطفی کن و بر ما هِبِه فرما مَسِرَّت را

با ما کسانی که فرج خواندند همه رفتند
آقا بیا با خود بیاور اهل رجعت را

دنیا سر ناسازگاری دارد ای موعود
برگرد روزیِ گدایان کن محبت را

یک عمر با خوبانِ روضه سینه‌زن بودیم
یک شب بگیر ای دست‌گیر این دست بیعت را