یابن شبیب ته گودال که جای پسر زهرا نیست

یابن شبیب، ته گودال که جای پسر زهرا نیست
جای قرآن، که به زیر سم مرکب‌ها نیست

پیروان از تن بی سر شده در می‌آمد
بی کفن، در وسط دشت، رهایش کردند

حرمت مهریه‌ی، مادر سادات شکست
آب می‌خواست ولی، نیزه دهانش کردند

به سمت گودال از، خیمه دویدم من
شمر جلوتر بود، دیر رسیدم من

سر تو دعوا بود، ناله کشیدم من
سر تو رو بردن، آه کشیدم من

یابن شبیب، جد مظلوم مرا با لب عطشان کشتند
مادرش دید و به گیسوی پریشان، کشتند

ناله زد مادر ماه، دست به مویش نزنید
با ته خنجر خود...

حسین