یا قمر العشیره

یا قمر العشیره، به غیر تو کسی نیست  که دستمو بگیره، 
یا قمر العشیره
یا قمر العشیره تویی همون که دریا بدون تو کویر 
یا قمر العشیره 
تو کریمی و همه دردهام، توی موج کرم‌ات گم می‌شه
اِنقَدَر مقدسی که اسم‌ات، قسم اول مردم می‌شه 

(آقا زیر سایه‌ات، هر کس که رسیده، 
دستاشو گرفتی با دستای بریده)(۲)
یا أبا عبدالله.....

یا ساقیَ الْعَطاشٰا دوای دردای من
 امید ناامیدها یا ساقی‌َ الْعَطاشٰا(۲)

 به داد من رسیدی، تو سختی‌های دنیا
یا ساقی‌العطاشا، تویی که راه نجاتم هستی

اگه اسم تو با حاجت بردم، هر دفعه گره به کارم افتاد
زیر پرچم‌ات پناه آوردم، هر کس که غم‌ات رو،

رو شونه کشیده، دستاشو گرفتی با دستای بریده 
(آقا زیر سایه‌ات، هر کس که رسیده 
دستاشو گرفتی با دستای بریده.....) 
یا أبا عبدالله..... 

(دخیلُکَ یا عباس! تو حسرت نگاه‌ات 
لبای خشک دریاست، دخیلُکَ یا عباس)(۲)

دخیلُکَ یا عباس! غذای نذری تو
همیشه مشکل‌گشاست دخیلُکَ یا عباس

نه فقط من، که همه می‌دونن، چقده برام بزرگی کردی
ندیدم کسی شبیه‌ات باشه، به خودت قسم که خیلی مردی

خوب و بد عالم، لطف تو رو دیده دستاشو گرفتی با دستای بریده 
(آقا زیر سایه‌ات، هر کس که رسیده  دستاشو گرفتی با دستای بریده)(۲)