گر وصف نورش آیه‌ی تطهیر معیار است

ای جان جهان، جهان جان ادرکنی
قیوم زمین و آسمان ادرکنی
احیاگر صد دم مسیحا الغوث
یا مهدی صاحب الزمان ادرکنی

              ****

برای بنده خریدن بیا سر بازار
چه خوب می شود این مرتبه مرا بخری

****

آقا خودت برای ظهورت دعا کن و برگرد
دعای من به خودم هم نمیکند اثری
بیا بیا که سوختم ز هجر روی ماه تو
تمام عمر دوختم، دو چشم خود به راه تو
بهشت را فروختم به نیمی از نگاه تو
بدان امید زنده‌ام که گردم از سپاه تو

 ******

در وصف نورش آیه‌ی تطهیر معیار است
تنها خدا بر گفتن مدحش سزاوار است 

بالاتر از بال کبوترهاست بام او 
ادراک او بالاتر از سیمرغ پندار است 

هفت آسمان و نه فلک هستند اباصلتش
اختر هشتم که عرش چرخ دوار است

خورشید هم خدمتگزار کفشداری‌هاست 
یعنی غبار روی کفش خیل زوار است 

الجار ثم الدار در مشهد به این معناست 
همسایه‌اش سرشور هم از نور سرشار است 

وقت زیارت داستان تیغ سلمانی 
ذکر لب اینه‌ها غرق زنگار است 

شمس و شموس از بسم رب النور می‌گوید 
فرموده پیش نور زهرا ماه هم تار است 

نقل است فرموده رضای حضرت زهرا 
از آن فلانی و فلانی سخت بیزار است

این روزها بر دوش گنبد پرچمی مشکی است 
 با زلف مشکینش پریشان غم یار است

این روزها بار عزای مادر سادات
 برنامه های زخمی پیکی عزادار است 

لاتدخلوا ذکر لب اذن دخولش بود
با شعله های بی ادب سرگرم پیکار است 

از آه آهوهای این صحن و سرا پیداست 
نقل غم پوشیه اش بسیار دشوار است

نیلی تر از کاشی  گوهرشاد شد رویش
ناگفته های مرثیه در قلب دیوار است

(در ساحت ابروی مادر زخم خوابیده
یک پلک قدری بسته و یک پلک بیدارست

باب الجوادش مشت می‌کوبد به روی خاک 
وقتی سخن از اتش و سیلی و مسمار است) 2

ان چادری که شد دخیلش پنجره فولاد 
حالا به زیر پای نامحرم گرفتار است

یابن شبیب روضه را ای کاش می‌فرمود 
از داغ زهرا جان سپردن کمترین کار است