چگونه واسطه حاجت روا نخواهم شد

اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِه فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ ِ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً حَتَّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا

یا صاحب الزمان...

چگونه واسطه حاجت روا نخواهم شد
عزیز کرده برای خدا، نخواهم شد

به جز تو با احدی، آشنا نخواهم شد
دخیل مرحمتت هر کجا، نخواهم شد

گدای لقمه‌ی مشتی گدا نخواهم شد

فراز گنبد تو آشیانه را عشق است
برای عرض ارادت، بهانه را عشق است

صدای محشر نقاره خانه را عشق است
ز دست‌های شما، آب و دانه را عشق است
اگر کریم تویی، جز گدا نخواهم شد

عطش شدم نم دریا به این گدا دادند
چه چیزها که در اینجا، به این گدا دادند

نگفته زود مداوا، به این گدا دادند
بن غذای شما را، به این گدا دادند

گرسنه‌ام بشوم بی غذا نخواهم شد

کبوترم، هوس پشت بام دارم 
پرم شکسته، ولی التیام را دارم

در این حرم همه جوره، احترام را دارم
چرا مقام بخواهم، مقام را دارم

خوشم به خاک تو بودن، طلا نخواهم شد

أَلسَّلٰامُ عَلَیکَ یٰا عَلی اِبنِ موسَی أَلرّضٰآ أَلمُرتَضٰی

درست شد همه سور‌و‌‌ سات من با تو
چه زعفران و چه ظرف نبات من با تو

حکایتی شده این ارتباط من با تو
بده برات حرم را، برات من با تو

وگرنه راهی کرب و بلا، نخواهم شد

ای آستان شما، آستان کرب و بلا
به لطفتان شده‌ام میهمان کرب و بلا

مرا بکش طرف طوس، جان کرب وبلا
به اقتضای تو ای، روضه‌خوان کرب و بلا

به غیر گریه کن روضه‌ها، نخواهم شد

ای صفای قلب زارم، هر چه دارم از تو دارم
تا قیامت ای رضاجان، سر ز خاکت برندارم 

منم خاک درت، غلام و نوکرت