گوش فلک پر شده از این سخن

گوش فلک پُر شده از این سخن
جان سخن چیست به غیر از حسن

کیست حسن؟ صاحب شأن عظیم
بِین کریمان دو عالَم کریم

جود خدا کیست در آل عبا
جز حسنِ ابنِ علیِ مجتبیٰ

صورت انسانیِ حلم و وقار
مظهر یا صابر پروردگار

(سوز حسن، آه حسن، غم حسن
صاحب شب‌های محرم حسن) ۲

گر شده‌ام گریه‌کن و سینه‌زن
مست حسینم ز عطای حسن

خون دلش بود که فریاد کرد
کرب‌وبلا را حسن‌ آباد کرد

جان جهان بسته‌ به جان حسن
ای به فدای پسران حسن

عبد در سجده به سوی شَه‌ام
مست ز نام خوش عبدالله‌ام

طفل حرم، پیر مسیر کمال
آمده با امر حسن در جدال

نادِعلی روی لبش منجلی‌ست
پور علی، وقت خطر هم علی‌ست

جای زره کهنه‌ لباسش ببر
مرد خطر خُود ندارد به سر

در بدنش جلوه‌ی هو ریخته
شهد عسل از لب او ریخته 

داشته دل سوخته در عالمین 
اِبنِ حسن بود، اسیر حسین

بلندمرتبه شاهی ز صدر زین افتاد
اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد

غم مخور ای که ز پا افتاده‌ای
مانده بهر تو برادرزاده‌ای
* * * *
(عبدالله‌ام، عبداللَّه‌ام
من عاشق ثارالله‌ام) ۴

(حسن بی‌حرم
حسین بی‌کفن) ۴