گوش دین کر شده از قهقه‌ی شیطان‌ها

گوش دین کَر شده از قهقه‌ی شیطان‌ها
صف کشیدند سرِ راه علی مَروان‌ها

صف کشیدند که اندوه بی‌اندازه شود
نقش برگردد و داغ دلمان تازه شود

بس که از مشت گره خورده به درد آمده‌اند
پشت در پشت شیاطین به نَبَرد آمده‌اند

دست تاریخ مبادا بنویسد از ننگ
هرچه گفتند بگویند، نترسیم از جنگ

هفت خان رو‌به‌رو ای مَرد نترس از تهدید
خوان اگر دیو سپید است، اگر کاخ سفید

اوست شیطان به جز ابلیس صدایش نکنید
یقه‌اش را که گرفتید رهایش نکنید

در دلِ آتشِ سوزنده‌ی هنگامه‌یشان
دل نبندید به ترفند امان‌نامه‌یشان

دل نبندید به لبخند که دلسوزی نیست
صلح این مرتبه دروازه‌ی پیروزی نیست

تیغ باشیم فقط رو‌به‌روی حرمله‌ها
که بخوابد فقط از تیغِ غضب غائله‌ها

نخل‌های وطنم راست بمانید اینک
آیه‌ی نَصْرُ مِنَ اللّٰه بخوانید اینک

ایستادیم در این وادیِ پُر خوف و خطر
آه مظلوم ولی مثل علی سینه سپر

گرچه داغیم سراپا و لبالب دردیم
ننگمان باد اگر از راه علی برگردیم

عشق از جنس قدم‌های سیاوش داریم
ما که در معرکه پا بر سرِ آتش داریم

ما همانیم همان یار قدم‌ها در راه
اَلَّذينَ بَذَلُوا مُهْجَتَهُمْ عِنْدَ اَللّٰه

گفته بودیم که این اوّلِ بسم‌اللّٰه است
بهراسید که شمشیرِ علی در راه است

دیگر اکنون نفس آخرِ سفیانی‌هاست
پرچمِ عدلِ علی دست خراسانی‌هاست

دلشان نیز چو آینده‌یشان تاریک است
چشم ما روشن و پیروزی ما نزدیک است

دست دشمن به‌خدا خاطره‌ای ننوشته‌‌ست
روی خاکی که به خون شهدا آغشته‌ست

می‌رسد تیزتر از تیغِ زبانِ حیدر
ذوالفقاری که سرِ صلح ندارد دیگر

پای هر کس نه ولی پای ولی می‌مانیم
همچنان شیعه‌ی مظلومِ علی می‌مانیم