گودال همان کوچه ست

(گودال همون کوچه‌ست‌، خنجر همون میخه)۲
(مظلوم ترین شهید تاریخه)۲

وای از کربلا،گودالِ بَلا
مونده پِیکَری، زیرِ دست و پا

(وا اَسَفا، گوشه‌ی قتلگاه حسینِ بی دفاع
وا اَسَفا، سر میبرن کوفیا اما از قفا)۲

واویلا علی‌الحسین...

(این بغض و این کینه،از خِیبَرو بَدره
(اَلشمرُ جالِسُ عَلی صَدرِه))۲

وای از قتل صبر وای از نیزه‌دار
مونده یک نفر بین سی هزار

دمِ اَذون، صدای ناله میرسه از آسِمون
دمِ اَذون، انگشت وانگشترو برده ساربون

واویلا علی‌الحسین...

(کُتِبَ فِی اللُهوف
فرقه بِالسُیوف

آه از این قتلگاه فرقه بالرِماح

می‌زدن بی هوا فرقه بالعصا)۲

نگم! چه کنم این حرفا عین روایته
لَقَد، قُتل بالسَیفِ و بِالحِجاره
اَنتَ اخی، اخه این چه وضع غارته

کشتنش بی گناه یا کثیر الجَراح
دم دمای اذان فرقه بِالسَنان

می‌زدن با غضب فرقه بالخَشب

نگم چه کنم این حرفا عین روایته
خدا می‌دونه که مادرش چقدر بی طاقته

تن پسر زهرا زخمیه جراحته
لَقَد، قُتل بالسَیفِ و بِالحِجاره

این همه غربت و
هتکت حرمتهُ

السلام علی ساکن کربلا

می‌سوزن خیمه‌هات 
نِسوَهِ البارِزات

نگم چه کنم این حرفا عین روایته
حرم داره میسوزه عدو مست جسارته

حسین میبینه زینب تو رخت اسارته
(لَقَد قُتلَ بالسَیفِ و بالحِجاره)۲

رأس تو میرود مولای نیزه‌ها
من زار می‌زنم در پای نیزه‌ها

آه ای ستاره‌ی دنباله‌دار من
زخمی ترین سرِ نیزه سوار من

عمه جانم عمه جانم همه جان قد کمانم...