گواهی می‌دهم بر ذات حق‌خواه علی تنها

گواهی می‌دهم بر ذات حق‌خواهِ علی تنها
میسّر می‌شود توحید از راه علی تنها

هر آن‌چه خیر از روز ازل نازل بر عالم شد
تماماً بوده از خیرات درگاه علی تنها

تمام صحبت و پندار اهل فضلِ این عالم 
ندارد فضل یک گفتارِ کوتاهِ علی تنها

هم از تاریکی زندان هم از چاه، یوسف را
خلاصی داده نور چهره‌ی ماه علی تنها

تمام عمر بر مردم تفاخر می‌کنم، آری
اگر یک دَم شوم خاک قدمگاه علی تنها

علی از قبل خلقت هم، میان عرش حاکم بود
علی دست خدا در خَلق افلاک و عوالم بود

خدا خود خواست حیدر با رسولش همنشین باشد
قرین فاطمه باشد، امیرالمومنین باشد

زمان وحی قرآن بر نبی از جانب خالق
ثناگوی علی مرتضی، روح‌الامین باشد

بهای حُبّ او را میثم تمّار می‌فهمد
اراده کرده حق حُبّ علی معیار دین باشد

به زیر باب خیبر بر تمام خلق ثابت شد
علی دست خداوند جلی در آستین باشد

علی در معرکه بر پشت خود می‌بست جوشن؟ نه
فرارش را مگر دیده‌‌است وقت جنگ، دشمن؟ نه

اُحد دور نبی خالی شد و اصحابِ بی‌تقوا
به فکر جان خود بودند امّا سَرور من، نه

مگر آن شب که طرح قتل احمد را عیان کردند
کسی جز مرتضی جای نبی خوابید؟ اصلا نه

نه این‌که او فقط حق است بلکه حق ملاکش اوست
نبی خوانده‌ است حیدر را قَسیمُ النّارِ وَالجَنَّة

قسم بر منصب قنبر
محال است این‌که کس گوید علی یک جامه
بهتر از غلامش کرده بر تن، نه

علی شب تا سحر برشانه‌هایش کیسه‌ی نان بود
علی روزی‌رسانِ بی‌کسان و بی‌پناهان بود

علی گفتن به شور وشوق می‌آورد طه را
برای او فقط خوانده نبی من کُنتُ مُولا را

نبی فرمود حُبّ او چو آتش محو خواهد کرد
چنان هیزم که می‌‌‌سوزد، گناهان و بدی‌ها را

نبی فرمود در حیدر نظر کن چون که خواهی دید
علوم آدم و ادراک نوح و زُهد یحیی را

نبی فرمود از قول امین وحی جبرائیل
امیرالمومنین تنها سزاوار است زهرا‌ را

خلاصه کلّ جریان در علیٌ مِنِّی‌اش پیداست
سپس فرمود أنا مِنهُ که گوید سِرّ اَعلی را

علی لا یوصف است و تا ابد این‌گونه خواهد بود
وجود نازنینش برترین اعجاز احمد بود

بزرگی چیست؟ یک عمری حقیرِ مرتضی‌ بودن
نمک‌گیر و بدهکار غدیرِ مرتضی بودن

یقین دارم که برتر از تمامیِ عبادات است
ثناگوی صفات بی‌نظیر مرتضی بودن

امین‌الله فی اَرضه، سَفیرُ‌الله فی خَلقِه
سعادت چیست؟ تنها در مسیر مرتضی بودن

چه رویای قشنگی، تحت ایوان نجف ماندن
چه تعبیر بلندی، مستجیر مرتضی بودن