گل لیلا لیلا مجنون صحرا شد
حنیف طاهریپسندیدن4
بازدید200+
گل لیلا، لیلا مجنون صحرا شد تا قدّ و بالای تو اِرباً اِربا شد گل لیلا پَرپَر افتادی رُو خاکا با غصهی تو از پا افتاده بابا ای گل لیلا، خوش قد و بالا تا نگاهم خورد، به این صحرا به صحرا بنگرُم صحراته بینُم به هر جا بنگرُم تنهاته بینُم چرا هر گوشه میاُفته نگاهم نشون از قامت رعناته بینُم ای گل لیلا، گل لیلا، گل لیلا ... گل لیلا، لیلا مجنون صحرا شد تا قدّ و بالای تو اِرباً اِربا شد گل لیلا، لیلا مونده چشم به راهت میکُشه بابا رو وضع قتلگاهت گل لیلا بعد از تو مرگم نزدیکه دنیا بیتو دیگه تاریک تاریکه ای کماناَبرو، کُشت منو گیسو من بمیرم از، غم پهلو، غم پهلو میمیرم وقتی پهلوتو میبینم پا شو از جا دیگه تنهاترینم اگه دشمن بذاره ای عزیزم کنارت تا دَمِ مرگم بشینم به صحرا بنگرُم صحراته بینُم به هر جا بنگرُم تنهاته بینُم چرا هر گوشه میاُفته نگاهم نشون از قامت رعناته بینُم ای گل لیلا، گل لیلا، گل لیلا ... گل لیلا، لیلا مجنون صحرا شد تا قدّ و بالای تو اِرباً اِربا شد گل لیلا حالا طاقتی ندارم صورتمو روی صورتت میذارم گل لیلا جونم رسیده روی لب نگاه کن که اومد پیشت عمهزینب ای حسنخُلقو، ای نبیسیما تو که میبُردی، دل از بابا، دل از بابا تو جانی و تو جانانی، عزیزی ندارم از غمت راه گریزی اذون شد، باغ جسمت کاش نبینم شبیه برگ پاییزی بریزی به صحرا بنگرُم صحراته بینُم به هر جا بنگرُم تنهاته بینُم چرا هر گوشه میاُفته نگاهم نشون از قامت رعناته بینُم ای گل لیلا، گل لیلا، گل لیلا ...