گریه و شیون ما باطن هر چه شادی‌ست

گریه و شیون ما، باطن هرچه شادی‌ست
نوکری کردن ما، عزت مادرزادی‌ست
هر دم و بازدمم، بر لب ما یا هادی‌ست
لطف و احسان و کرم، کار مرام هادی‌ست
سامرایی شدنم، دست امام هادی‌ست

بهترین نسخه‌ی تسکین دلم از هر درد
این غلامی تو ما را همه جا، آقا کرد
خواندن جامعه، ما را علوی بار آورد
تو کرم کردی و ما، غرق عنایت شده‌ایم
ما به دست کلمات تو، هدایت شده‌ایم

هادی هر دل گمراه، انا سائلُکُم
در شب تیره تویی ماه، انا سائلُکُم
و یکم علمَناالله، انا سائلُکُم
با همه هستی خود، بر تو ارادت داریم
ما به احسان خدایی تو، عادت داریم

مهبَط الوَحی، حریم تو و اجداد شماست
معدَن الرَحمه، یکی از کرَم تو آقاست
منتها الحِلم، کرامات تو بر نوکرهاست
گوش الله مناجات تو را می‌فهمد
ابن سکیت، مقامات تو را می‌فهمد


چون که صحبت شود از فضل تو، در هر منبر
می‌رسد از همه‌ی خلق صدا، سرتا سر
از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر
چون‌که بی نور شما، همه جا تاریک است
و رسیدن به خدا، از سوی تو نزدیک است

شیر درنده شده صید به یک گوشه‌ی نگات
من ذلیل ابن ذلیلم، تویی عالی درجات
ما همه غرق گناهیم و تو کشتی نجات

چون کویریم ز تو، خواهش باران داریم
ما به دستان شفابخش تو، ایمان داریم

یا من ارجوه رجب‌های منی، یا هادی
ذکر طوفانی لب‌های منی، یا هادی
رمز آرامش شب‌های منی، یا هادی

پر کنید از کرم، این کاسه‌ی خالی مرا
ای جگر گوشه‌ی دلبند معین الضعفا