نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
گرچه مولا همیشه بی مَثَل است
[ حاج منصور ارضی ]- 3.4K
- 8
- 0
گرچه مولا همیشه بی مَثَل است نام او دلنشین تر از عسل است صد و ده بار ذکر یا حیدر بهترین ذکر، بهترین عمل است صحبت از ابرُوان یار شود... قالب شعر غالباً غزل است! روز آغاز زندگانی او... چند روزی عقب تر از ازل است مشتریِ نگاه او خورشید ... در مَدارش عطارد و زُحَل است فتح احزاب و بدر، تفریحش.. دست گرمی جنگ او جمل است نه فقط در ! علی که می آید کَنْدَن قلعه نیز مُحْتَمَل است یا علی گفتم از پی یا هو وحده لا اله الا هو *** چون علی کیست بهترین باشد ؟ یا که مولی الموحدین باشد اولین حرف ما علی بود و ... آخرین حرف ما همین باشد بغض حیدر تمامْ کفر است و حُبّ حیدر تمام دین باشد از ازل بود و تا ابد هم هست... آنچنان بود و اینچنین باشد بعد هر رکعتِ نمازِ علی دست هر سائلی نگین باشد دل شیران بِریزد آن جا که اسدُ اللّه در کمین باشد... ضرب شصت علی چه ها کرده ست... رزم عباس اگر که این باشد آسمان در طواف چشمانش ساکن اعتکاف چشمانش *** سوره نور و والضحی حیدر ربنا، ربنای ما حیدر هرچه گفتم سر نماز، علی ست اِهدنا اِهدنا اِلی حیدر هرکسی از فضایلش دانست گفت این یا خداست یا حیدر آخر عرش تازه می بینی... چقدر راه مانده تا حیدر نوح را او سوار کشتی کرد لطف دارد به انبیا حیدر به یقین در مصاف ها عباس قبل هر ضربه گفته یا، حیدر دُرُّ و گوهر علی، صدف کعبه می کند رو سوی نجف، کعبه *** سجده کرده ست بر خدای خودش یعنی افتاده او به پای خودش چه کسی جز خودش خبر دارد از شروعش، از ابتدای خودش " قل هو الله" خواندنش یعنی ... شرح کوتاه ماجرای خودش خلقْ، گرم طواف دور سرش او ولی گرم ربنای خودش... با علی حرف زد خدا، .. نشنید اُذُن الله جز صدای خودش شب معراج احمد آنجا رفت که خدا بود و مرتضای خودش آن خدایی که شاید آن بالا... مرتضی را نشانده جای خودش مثل پروردگار خود، احد است ذکر ما دائماً علی مدد است *** در زمان رکوع تا خم شد بین مسجد، خدا مجسم شد نقطه تحت "باء " بسم الله کل دین رسول اکرم شد "سگ اصحاب کهف روزی چند" یاعلی گفت کم کم آدم شد! کمِ ما با علی زیاد که بود باز اما زیاد تر هم شد نم نم دست او زمان وضو قطره قطره چکید و زمزم شد آه از این روزگار، از این دنیا دور دستش طناب محکم شد یار حیدر ز دست حیدر رفت سایه اش از سر علی کم شد فاطمه بود و ناله ها زدنش ... وسط کوچه بی هوا زدنش ! ***