گرنگاهی به ما کند عباس

گرنگاهی به ما کند عباس 
دردها را دوا کند عباس 

به یکتایی قسم یکتاست عباس 
جمال حق ز سر تا پاست عباس 

پناه زینب کبراست عباس 
امید خیمه ی طاهاست عباس 

اگر چه زاده ی ام البنین است 
ولیکن مادرش زهراست عباس 

اگرچه خادم درگاه مولاست 
به والله خودش مولاست عباس 

فلک مجنون بود لیلاست عباس 
جهان خشکی بود دریاست عباس 

{تو را دارم چه غم دارم ابالفضل علمدارم} 
ای رشید علی نظر نخوری 

دهر چشمان خیره سر دارد 
کوری چشم ابتران حسود 

چقدر فاطمه پسر دارد 
چقدر مشکل است تشخیصت 

تا تو میایی کنار علی