گرفته بوی تو را پیکرم

گرفته بوی تو را پیکرم، تمام تنم
دو چشم و سینه‌ی من هر دو دست سینه‌زنم

برای روضه‌ی تو زندگی کنم آقا
دلیل زندگی‌ام، بودنم، نفس زدنم

شناسنامه‌ی من صادره زِ کربُبلاست
به تربت تو گشودند، کامِ من، دهنم

من اهل شهر شمایم دلیل هم دارم
گرفته لهجه‌ی روضه، زبانِ من، سخنم

نماز در حرمت کامل است یعنی که
دیار کربُبلا بوده از ازل وطنم

زِ کودکی به نگاه تو مبتلا شده‌ام
غلام روضه‌ی تو پادشاه بی‌کفنم

همیشه خادم این آستانه می‌مانم
حسین امیری و نعم الامیر می‌خوانم