گاه شد مظهر خدا و گاه شد مظهر علی
سید مجید بنی فاطمهپسندیدن2
بازدید300+
گاه شد مظهر خدا و گاه شد مظهر علی من علی را در خدا دیدم، خدا را در علی روز اول از خودش یک نور خالق خلق کرد نیم آن شد مصطفی و نیمهی دیگر علی این سر قرآن علی و آن سر قرآن علی هر کتابی را فرستادند سر تا پا علی مینویسم از ازل ظاهر علی باطن علی مینویسم تا ابد، اول علی آخر علی ظاهرش این بود در معراج الله و رسول بود اما باطناً الله پیمبر علی او خودش جای خودش، نامش چنان مشکلگشاست که شفاعت میکند فردای محشر هر علی یا ابا آدم ابا شبر ابا زینب علی همسر زهرا علی، داماد پیغمبر علی شهسوار و شهریار و بندهی پروردگار حضرت دولدول سوار و خواجهی قنبر علی انبیا دست توسل بر عبایش داشتند انبیا هر چند بالایند، بالاتر علی گر زبانزد هست گرمای بیابان نجف میدمد خورشید از چاک گریبان نجف سفرهی مولاست گر پهن است هر جا سفرهای عرش هم باشیم اگر هستیم مهمان نجف دور تا دور نجف زوزه کشیدن کار ماست میشود نوح نبی وقتی نگهبان نجف آرزوی دیدن جنت نکردم هیچوقت من خوشم با دیدن ریگ بیابان نجف نیست مدیون کسی الا علی و فاطمه هر کسی که رفت زیر دین ایوان نجف به قنوت ما نمیآید عقیق هیچ جا میخرم انگشتر از ملک سلیمان نجف ما سر و جانی بدهکار رسول و حیدریم سر به قربان مدینه جان به قربان نجف رزق آب و نان ما دست حسین است و علی سالها خوردیم آب کربلا نان نجف نیمهی ماه رجب از راه دارد میرسد کربلای ما چه شد؟ دستم به دامان نجف