کوفه میا حسین جان

کوفه میا حسین جان، کوفه وفا نداره(۲)
کوفی بی مروت، شرم و حیا ندارد(۲)

صدای غربتت تو گوشمم پسر عمو
چه صحنه‌های جلو چشمم پسرعمو

از بی وفایی کوفه‌ها هر چه بگم کم
هيچ‌که نمی‌دونن مایوس یعنی چی؟

این‌جا نمی‌فهن ناموس یعنی چی؟
من تازه می‌فهمم افسوس یعنی چی؟

کسی غیرت نداره این‌جا برگرد
تو را جان حضرت زهرا برگرد

جون من قبل از این‌که توی گودال
 تو را برگردونن با پا برگرد

می‌شه برگردی، تو رو جون رقیه 
می‌گم اینو با گریه، تو رو جون رقیه

حسین می‌شه برگردی تو رو جون رقیه
می‌گم اینو با گریه، تو رو جون رقیه

کوفه میا حسین جان، کوفه وفا نداره(۲)
کوفی بی‌مروت، شرم و حیا ندارد(۲)

قلب من از دلهره تب داره، پسر عمو
آخ زن و بچه‌ات می‌شن آواره، پسر عمو

این‌جا پر از کوچه و بازارِه
من چی بگم از گوش و گوشواره 

حتی لباس‌ها کهنه‌ت غارت شه
ای وای اگر سهم زینب اسارت شه 

کاش همون‌جور که اومدی، برگردی
می‌زنن بچه‌هاتو با نامردی

تنت آخر روی حصیر می‌افته
سرت از روی نی تو مسیر می‌افته 

می‌شه برگردی، تو رو جون سکینه
همه درد من اینه، برو جون سکینه

کوفه میا حسین جان، کوفه وفا نداره(۲)
کوفی بی‌مروت، شرم و حیا ندارد(۲)

بیابونش خیلی خطر داره، پسرعمو 
بارون سنگ و نیزه می‌باره، پسرعمو

غصه‌ی من، غصه‌ی انظاره
کوفه حسین جان پر اشراره

این‌جا یکی هم نیست، فکر ثواب اصلاً
زن بیانِ با شمر، اما رباب اصلاً
سیلی زدند با شمر، بزم شراب اصلاً

می‌بینی اون روزی رو که جنجالِ
تن بی حال تو ته گودالِ
واسه کی داری دل می‌سوزنی که
ارزش این‌ها قدر یک خلخال

می‌شه برگردی تو رو طفلِ ربابت
نمی‌دن تو رو آبت، برو جونِ ربابت

کوفه میا حسین جان، کوفه وفا نداره(۲)
کوفی بی‌مروت، شرم و حیا ندارد(۲)

آبرو دار سلام، بی کس و کارترین نوکرت اومد
همه چی دار سلام، آره سربارترین نوکرت اومد

تو آبروی دادی و من آبرو بردم
یه اشتباهی کردم و چوپش هم خوردم 

خودت یه کاری کن برام، من کم آوردم
یه کنج از حرم بده جا حسین

دلم تنگت خدا شاهد
هوای حرم، هوای بهشت
بریم کربلا بجای بهشت

اُنظر علینا ابی عبدالله