کوفه بیت الحزن است

کوفه بیتُ الحَزَن است، دیده گریان حَسَن است
دخترِ فاطمه را، رَختِ ماتَم به تَن است

واوِیلَتا واوِیلَتا آه و واوِیلا...

(ای یتیمان همه از بَهرِ پدر گریه کنید)۲
بر غریبیِ عَلی تا به سَحَر گریه کنید

(فرقِ ولایت شد دو تا آه و واوِیلا)۲
واوِیلَتا واوِیلَتا آه و واوِیلا...

(کوفه بی صبر و شکیب، مسجدِ کوفه غریب)۲
همه گفتند حَبیب، گَشته مهمانِ حَبیب

فاطمه گریه کُنَد بر غمِ پیوسته‌ی او
مصطفی بوسه زند بر سَرِ بشکسته ی او

فرقِ ولایت شد دوتا، آه و واوِیلا
واوِیلَتا واوِیلَتا آه و واوِیلا...

غُصه‌اش سنگین بود، چهره‌اش خونین بود
بعدِ یک عُمر وفا، اَجر و مُزدش این بود

عالَم از غصه و غم‌های علی بی خبر است
اهل عالَم علی از فاطمه مظلوم‌تر است

****
من اون روزی مردم که تو کوچه
گُلَم پیشِ چشمم زمین افتاد

واوِیلَتا واوِیلَتا آه و واوِیلا...

****
نسیمی جان فضا می‌آید
بوی کربُبَلا می‌آید

واوِیلا واوِیلا واوِیلا...