کمک کن

من از این و از آن حذر می‌کنم
 عزیزم، فقط با تو سر می‌کنم

تو که احتیاجی نداری به من
منم که ز دوری ضرر می.کنم

شبانه می‌آیم در خانه‌ات
به حسرت نگاهی به در می‌کنم

خودت را بده مابقی را بگیر 
ببین بعدش اما اگر می‌کنم

در این کوچه‌ها بی قرار توام
نه این‌که گدایی زر می‌کنم

عجب امتحانی، گرفتی ز من
کمک کن کمک کن که حس خطر می‌کنم

من آن آه جان‌سوز نیمه شبم 
برای تو باشم اثر می‌کنم

بغل باز کن، نوکرت آمده
چنان طفل، میل پدر می‌کنم

کنون که مرا راه دادی خوشم
 به جز گریه کاری مگر می‌کنم

اگر باز شد صحن، قبل از همه
سریعا به مشهد سفر می‌کنم