کعبه خواهی کن زیارت قبلة المحتاج را

کعبه خواهی کن زیارت قبلة المحتاج را
خاک پاک کربلا یعنی مطاف الحاج را

(قبلة العشاق یعنی حسین 
کعبة العشاق یعنی حسین)

ساکنم بر در میخانه که میخانه از اوست
می‌خورم باده که این باده و پیمانه از اوست

سنگ زد عاقل اگر بر دل دیوانه‌ی ما
سنگ از او عاقل از او این دل دیوانه از او

گر به مستت که شوم زاهد و در دیر می‌کشی
که تفاوت کند این خانه و آن خانه از اوست

خویش دیوانه اگر زحمت و رحمت دهدم
رحمت خویش از او زحمت بیگانه از اوست

روزگاری‌ست که در گوشه‌ی ویرانه‌ی دل
کرده‌ام جای که این گوشه‌ی ویرانه از اوست

(قبلة العشاق یعنی حسین)

گرچه پروانه دلی سوخته شمعی چه عجب
شمع از او محمل از او هستی پروانه از او

سنگ زد عاقل اگر بر دل دیوانه‌ی ما
سنگ از او عاقل از او این دل دیوانه از او