کشته منو دلشوره راه من ازت دوره

کشته من و دلشوره، راهِ من ازت دوره
تو به من حواست هست، ولی چشم من کوره

تو چقده آقایی، نفسِ مسیحایی
یه خواهش ازت دارم، نذاری برم جایی

یا دلیلی عِندَ حَیرَتی یا غیاثی عِندَ کُربَتی
حاضرم جونم بدم برات از بس که با محبتی

همیشه توی اوج سختی، بهم یه راه چاره دادی
مُرده بودم ولی به قلبم، زندگی دوباره دادی

(آقام آقام آقام حسین جان)۴

......

ای داد از رخ آشفته‌ی رباب
بعد از حسین خانه‌ی شادی شود خراب

مقتل آورده است دست عدو، پنجه در آیه‌های مویت کرد
آه از آن دمی که شمر رسید، با نوک چکمه پشت و رویت کرد

چقدر ذبح تو زمان برده، مادرت چندبار رفت از حال
شمر هنگام ظهر آمده بود، دم مغرب در آمد از گودال

.....

برا مصیبتای تو، همین که آه می‌کشم
روی تموم بدیام، خطِ سیاه می‌کشم

آه حسین، ای غریب زخمیِ میون قتلگاه حسین
آه حسین، ای پناه عالمی که موندی بی پناه حسین
آه، حسین، تو رو کشتنت آخه برا کدوم گناه حسین؟

با هرچی که می‌شد (تو رو زدنت)۳
خاک داغ صحرا شده کفنت

....

پناه حرم، کجا داری می‌ری بگو برادرم؟
بدرقه‌ی راهته اشک چشم ترم
آهسته‌تر برو داداش ببین مضطرم

پناه حرم، بیا ببین نامحرما رو دور و برم
خاکی شده دوباره چادرِ مادرم
تو رفتی و کشیدن از سرم، معجرم

پناه حرم،هنوز یادم نرفته لحظه‌ی رفتنت
بمیره خواهرت، چقدر غریب کشتنت
یه جای سالمم نمونده روی تنت

پناه حرم، یکی داره پیرهن خونیت و می‌بَره 
اومده ساربان به فکر انگشتره
به روی نیزه‌ای سر علیِ اصغره

پناه حرم، پناه حرم، پناه حرم

پناه حرم، می‌کِشه خنجرو سرت نمی‌شه جدا
با پا بر می‌گردونه بی حیا
دوازده ضربه زد، برید از قفا