کسی که بی تو سر صحبت جهانش نیست

کسی که بی تو سر صحبت جهانش نیست 
چگونه صبر و تحمل کند توانش نیست 

به سوز هجر تو سوگند ای امید بشر 
دل از فراغ تو جسمی بود که جانش نیست 

کسی که روی تو را دید یک نظر چون خضر 
چگونه آرزوی عمر جاودانش نیست 

کسی که درک کند فیض با تو بودن را 
بحق حق که عنایت به دیگرانش نیست 

بهار زندگی ام در خزان نشست بیا 
بهار نیست به باغی که باغبانش نیست 

کنار تربت زهرا تو گریه کن که کسی 
 به جز تو باخبر از قبر بی نشانش نیست 

بیا و پرده ز راز شهادتش بردار 
پسر که بی خبر از مادر جوانش نیست