کسی که بهر تو، دست دعا بلند کند

کسی که بهر تو دست دعا بلند کند
به عرش طالع او را خدا بلند کند

ترحمی به زمین خورده‌ی مسیرت کن
مرا مگر که دعای شما بلند کند

زِ مکر شعبده بازان دهر ترسی نیست
نشته‌ایم که موسی عصا بلند کند

اگر صدا زدمت تو اجازه‌ام دادی
که دیده‌است گدا صدا بلند کند

غبارِ روی عبای توام غمم این است
مباد باد مرا از عبا بلند کند

بگیر دست مرا که ثواب‌ها دارد
کسی ز خاک گرفتار را بلند کند

پس از ظهور سر خاک من بیا یک دم
دمت مرا ز دل قبرها بلند کند

گرفته‌است دل ما خدا کند که حسین
نسیمی از طرف کربلا بلند کند

چه حکمتی‌ست بسوزد در و حرامیِ شهر
بیاید و به در خانه پا بلند کند