کاش از جنس جنون بال و پری بود

کاش از جنس جنون بال و پری بود مرا
مثل سیمرغ از اینجا سفری بود مرا

هیچ پَروا دلم از دغدغه‌ی راه نداشت
چون تو ای عشق اگر همسفری بود مرا

باز زلف سَر نِی دیدم و با خود گفتم:
بین هفتاد و دو سَر کاش سَری بود مرا

پیشتر زانکه رسد مرگ بمیری هنر است
کاش ای کاش که روزی هنری بود مرا