چهارده قرن گذشته است

چهارده قرن گذشته است، که غفلت کردیم
وای بر ما، که به دوری تو عادت کردیم

ناظری بر همه احوالم و پازل هستی
چهارده قرن گذشته است، که غیبت کردی

ما گرفتار شدیم و تو عنایت کردی
عوضش تا دلمان خواست، شکایت کردیم

گُنَه از جانبِ ما بود و تو اشکت آمد
چقدر پیش تو احساس حِقارت کردیم

بگذر از ما که برای تو فقط دردسریم
بگذر از ما که به شأنِ تو جسارت کردیم

هرچه هستیم، به دنبال حسینت هستیم
سالیانیست که ما عرضِ ارادت کردیم

سبب بخشش ما، ذکر حسین است حسین
بارها پای همین اسم قیامت کردیم

شب هشتم شد و دل در به در مشهد شد
دلمان رفت حرم، قصدِ زیارت کردیم

مشهدش فرصت توبه‌ است، شروعی تازه‌ است
ما در آن صَحن و سَرا نیَّتِ غربت کردیم

مشهدش در سر ما، شورِ شهادت انداخت
بارها در حرمش، مِیل شهادت کردیم