چه ظلم ها که به اولاد مصطفی کردند

اللهم انا نشکو الیک
فقد نبینا، غیبه ولینا
کثره عدونا و قلّه عددنا
آقا بیا آقا بیا

به کی شکایت ببرم؟ به کی بگم دردامو؟
جوونیمم رفت و هنوز من ندیدم آقامو

این الطالب بدم المقتول بکربلا ۳

نور میبینم خیمتو دارم از دور میبینم
آه میبینم، سردر خیمت پرچم سیاه میبینم

دیگه راهی نمونده هی خودم رو میکشونم
دستمو بگیر بتونم که خودم رو برسونم

اللهم عجل لولیک الفرج ۳

چه ظلم‌ها که به اولاد مصطفی کردند 
خدا گواه‌ست به آلِ علی جفا کردند

گلوی تشنه بُریدند از حسینَش سَر
سرِ مقدّس او را به نیزه‌ها کردند

امامِ چهارم ما را به شام آوردند
میان خَلق، وِرا خارجی صدا کردند

امامِ پنجمِ ما را به زهرِ کین کشتند
بَسا ستم که به آن حجّت خدا کردند

به بیت حضرتِ صادق هجوم آوردند
قیامتی دگر از این ستم به پا کردند

سرِ برهنه، دلِ شب، ز خانه‌اش بُردند
چه ظلم‌ها که به آن نَجل مصطفی کردند

در آن سیاهیِ شب اهل بیت آن مظلوم
گریستند و برای پدر دعا کردند

من پهلوانی دست بسته
تو مادری پهلو شکسته

مزن ظالم حسین مادر ندارد

ظاهرا چوب بر آن لب میزد
باطنا بر دل زینب میزد

هرجا که به پرچمش نگاهت افتاد حرم رقیه‌اس
تنها حرمی که روضه‌خون نمی‌خواد، حرم رقیه‌اس

اومدم زیارتت با گریه، با زاری
تو هنوزم وسط بازاری
خیلی روضه‌ی نگفته داری
آه

(سلام خانوم
ایتها الصدیقة الشهیده
ای نوه‌ی مادر قد خمیده
گنبدتم مثل موهات سفید)۲

هرجا که به پرچمش نگاهت افتاد، حرم رقیه‌اس
تنها حرمی که روضه‌خون نمی‌خواد، حرم رقیه‌اس

صورت زائرت اینجا خیسه، بارونه
در و دیوار حرم می‌خونه
دختر شاه کجا ویرونه
آه

سلام خانوم
شرمندتم تو روضه‌هات نمردم 
اما برات همیشه غصه خوردم 
ای بی‌کفن، برات کفن آوردم
 
شنیدم که اربعین جا موندی، دلگیرم
من به جای تو زیارت میرم
یا رقیه می‌گم و می‌میرم
آه

بسوز ای دل 
جونی نمونده به تن رقیه 
آتیش گرفته دامن رقیه 
تفریحشونه زدن رقیه 

همینجا بود تو بغل رباب سیلی خوردی
حتی میون خواب سیلی خوردی 
تو مجلس شراب سیلی خوردی