چه شهد و عسلی چه شکر در شکری

چه شهد و عسلی، چه شِکر در شِکری
چه دُرّ و گوهری، چه قمر در قمری
چه فرخنده شبی، چه مبارک سحری

می‌خنده خدا، به شادیِ شاهِ لافَتی
که اومده ماهِ کربلا
فرشته‌ها می‌گن یک‌صدا:
به این قد و بالا، مرحبا

شیر سرخِ عربستان و وزیر شَهِ خوبان
پسرِ مظهر یزدانه، جانِ جانِ جانِ جانانه

صاحب بیرق و سیف و عَلم و ماه بنی‌هاشم 
علمدارِ حسین‌جانه، جانِ جانِ جانِ جانانه

اباالفضل ای جانم اباالفضل...

ارتش حسین به خط 
یل اصحاب اومد
یک قدم عقب‌تر از 
خود ارباب اومد

دلبر دلبرا ابالفضل 
بزرگ نوکرا ابالفضل

چه اصیله نسبش
چه قشنگه لقبش 
علویه غضبش
حسنیه ادبش
یا حسینه رو لبش

علم‌کشا سینه سپر کردن 
رجزها رو حماسی‌تر کردن 
میون‌دارای کربلا امشب 
اهل حرم رو با خبر کردن

(ای اهل حرم، میر و علمدار خوش آمد)۲
(علمدار خوش آمد)۲
(سقّای حسین، سید و سالار خوش آمد)۲
(علمدار خوش آمد)۲