چقدر ما از قدیم برات سینه زدیم

چقدر ما از قدیم برات سینه زدیم
با کاروان تو راهی کربلا شدیم
 
برا دوری از فرات؛ برا مخدّرات
برای اصغرت؛ برا خشکی لبات
برا زینب و رباب، با اُمّ لیلا
خوندیم:
 
واویلا! حرم آواره شده
واویلا! حرم آواره شده 
واویلا! حرم آواره شده

موکب شاه شهید به کربلا رسید
با باغ غنچه‌ها، با جوونای رشید
 
همه دور پرچم امیر علقمه
امید حرم و دخترای فاطمه
جبرئیل برا خدا توو عرش اعلاء
می‌خونه:
 
واویلا! پسر اُمّ بنین
واویلا! علم می‌کوبه زمین
واویلا! اشک زینبو ببین