چقدر زود گذشت

چِقَدَر زود گذشت، دهه‌ی اولِ ماهِ خدا
چِقَدَر زود گذشت، شبای زیارَتِ کَربَلا
چِقَدَر زود گذشت

چِقَدَر زود گذشت، شبای روضه و اشک و دُعا
چِقَدَر زود گذشت، زیر قُبه گفتیم رَبَنا
چِقَدَر زود گذشت

با حُسِین پیش خدا دیده شدیم
(با حُسِین ما همه بخشیده شدیم)۲

بِالحُسَینِ اِلٰهی اَلعَفو...

کَربَلا خونه‌ی ما، کَربَلا راهِ رسیدن به خدا
کَربَلا دارُالشِفا، مسیر برگشتِ گُنَه کارا
کَربَلا خونه‌ی ما

کاسَمو پُر می‌کُنه، دِلِ سنگِ مَنو هَم دُر می‌کُنه
اونقده کَرَم داره، (بنده‌ی آلوده رو حُر می‌کُنه)۲

خدا رو شکر با قَتیلُ العَبَرات
(سَیِئاتِ همه می‌شه حَسَنا)۲

بِالحُسَینِ اِلٰهی اَلعَفو...

شَبِ جمعه‌ی حَرَم
می‌دونی‌که چندماهه‌منتظرم
شَبِ‌جمعه‌ی حَرَم
تاکه‌اَرباب‌بِکِشه دست‌رو سَرَم

شبِ جمعه‌ی حَرَم
مادر اومد همه جا ریخت به هم
از کِنار قَتلِگاه، روضه خوند و کَربَلا ریخت به هم

اِی ذَبیحِ کَربَلا، کُشته‌ی مُرَمِلُ بِدِما
به تو اِی شاه سَلام
زیر دست و پا بودی تو اِزدِهام

داره می‌خونه تو بِینُ الحَرَمِین
مادرت برات بِمیره اِی حُسِین

نا نَجیبا بی هوا می‌زَدَنِت
پیرِ مَردا با عَصا می‌زَدَنِت

اِی حُسِین...