چشم کعبه را خدا به خاک پای علی غرق نور کرد

چشم کعبه را خدا به خاک پای علی غرق نور کرد
جام چشم قبله را پر از شراب زلال طهور کرد

فرمود آن دم اینچنین که حق ظاهر و باطل ظهور کرد
کعبه ترک خورد که شود آیت اعظم معنا

تا که نمایان بشود نور خدای یکتا
عملا گفت خدا قبله‌ی عالمیان است علی مولا

چه بخواهی چه نخواهی آن زمان که بزنی سجده به درگاه الهی
زده‌ای سجده به درگاه علی سمت قدمگاه علی سمت گذرگاه علی

سمت رخ ماه علی راه علی راه خدا راه خدا راه علی
حق مجسم و مسلم و مقدم نبود غیر علی
ره نَبَرد جز در پر خیر علی هر که به دل کرده طلب عشق خدا

علی دنیامه علی عقبامه 
علی دیروز و علی امروز و علی فردامه

مروارید صدف حریم امن خدا بی نظیر بود
از بدو تولدش برای عالم و آدم امیر بود

کعبه یک مقدمه برای مقصد روز غدیر بود
کعبه تَرَک خورد که بگوید به تمام دنیا

 بُوَد این معجزه ی بی همتا
عملا گفت خدا که امیر دو جهان است علی مولا

او همان نور هدایتگر پیدا و نهان است و

همان شمس فروزان حقیقت و سعادت و 
امامت و خلافت و ولایت و کرامت به جهان است و 

همان قبله ی برحق همه عالمیان است و

شهنشاه همه پادشهان است و
همان معنی قرآن و اذان است و

همان خسرو والا گوهر روضه رضوان و 
جلال است و به القاب الهی خودش برده دل شمس ضحا را

علی دنیامه علی عقبامه
علی دیروز و علی امروز و علی فردامه

علی مولا

فرش زیر پای او پر مقدس روح الامین بود
در آن لحظه ی عزیز نگاه عرش خدا بر زمین بود
اشک شوق عرشیان نثار مقدم سلطان دین بود

کعبه ترک خورد که شود عرش معلی دنیا
تا دل مجنون بشود زنده به عشق لیلا
عملا گفت خدا پَر معراج اذان است علی مولا

دُرّ دردانه ی جنت ز حرم گشت غروب 
به چه رُخفا که بُمیری قمر اندر قمرو

طرز نگاهش شکر اندر شکرو
حق نظر حق نظرو حق نگرو

لعل لبش معنی حلوای ترو
یوسف مصری شده از نور جمالش به فلک
عاشق شوریده سرو

حُرم نفس های مسیحایی او عِطر نسیم سحرو
خاک رهش تاج سرو
دانه نشان هرجهت راه هدی

علی دنیامه علی عقبامه
علی دیروز و علی امروز و علی فردامه
علی مولا