پیش خورشید و قمر سایه‌ی او سنگین است

پیش خورشید و قمر سایه‌ی او سنگین است
نه فقط محضر زینب، سر او پایین است

ساقیِ ما چه شرابی چه سبویی دارد!
بنویسید رقیه چه عمویی دارد!

ابوفاضل... 

یا ابوفاضل آقای من... 
****
مجنونِ تو از همه لیلاتر
از هرچی قشنگیه زیباتر
تو پستی بلندی‌های دنیا
میره هر روز عَلمت بالاتر

من دل بستم به عَلمت ابوفاضل
قربون مَشکِ حَرمت ابوفاضل
چشم امید به کَرمِ تو دارم من
محشر کمه ماه و کَرَمت ابوفاضل

نده ما رو آقا به جایی حواله
بیا وقت مرگم با خانوم سه ساله
تموم عوالم به مولا می‌نازه
خود حیدر داره به اباالفضل می‌نازه

از مولا نَسَب داری که
مردونگی و مرامت اینه
تو میدون تو سربلندی اما
پیش زینب سرِ تو پایینه

عالم قربونِ ادبت ابوفاضل
ردخور نداره قسمت ابوفاضل 
عباس ابن علی‌ ابنِ ابی‌طالب
ماشاءالله به نَسَبت ابوفاضل 

خدایی اباالفضل چقدر بی‌قرینه!
میگن المثنّای اميرالمؤمنينه
ارباب حسینم دلش گرمه وقتی
عَلم توی دستِ یل اُمُّ‌البنینه

اباالفضل اباالفضل، اباالفضل...