پوشیه دو سه ماه روته، یه کبودی رو بازوته

پوشیه دو سه ماه روته، یه کبودی رو بازوته
خنده‌هات واسه تابوته، زندگی رو ببین

دیگه در رو نمی‌بندی، میخ و از روی در کندی
به اجل داری می‌خندی، زندگی رو ببین

(ندیده چشم تاریخ این شهر به صلابت من
گریه کن زیر چادرت امشب به نجابت من
دو سه ماه می‌خنده مغیره به خجالت من)۲

(وای، خانم)۴

زخمای بدنت درده، بی هوا زدنت درده
اشکای حسنت درده، شدی نقش زمین

اونکه پیدا نشد چاره‌اش، اون که گمشده گوشواره‌اش
جگر کیه صد پاره‌اش؟ غریبی رو ببین

نمک پدرت رو به زخم جگرت می‌زدند
سیلی رو نباید به تو پیش پسرت می‌زدند
کاش دروغ باشه اینکه غلاف رو به سرت می‌زدند

ندیده چشم تاریخ این شهر به صلابت من
گریه کن زیر چادرت امشب به نجابت من
دو سه ماه می‌خنده مغیره به خجالت من

(وای، خانم)۴